Bekeken: 0 Auteur: Site-editor Publicatietijd: 21-09-2026 Herkomst: Locatie
De EU-verordening inzake verpakkingen en verpakkingsafval (PPWR) verandert de manier waarop bedrijven verpakkingen voor de Europese markt beoordelen. Een etiket wordt niet langer alleen beschouwd als een oppervlak voor merk- en productinformatie. Het materiaal, de lijm, de inkt, het formaat en het scheidingsgedrag kunnen ook van invloed zijn op de manier waarop het volledige pakket wordt gesorteerd en gerecycled.
Dit betekent niet dat één labelconstructie voor elke verpakking zal werken. Een etiket dat op een PET-fles wordt gebruikt, kan zich anders gedragen wanneer het wordt aangebracht op HDPE, PP, glas, papier of karton. De juiste keuze hangt af van het verpakkingssubstraat, de beoogde recyclingstroom en de vereiste prestaties tijdens gebruik.
Voor labelconverters en verpakkingsinkopers is het praktische uitgangspunt helder:
Identificeer eerst het verpakkingsmateriaal en de beoogde route voor het einde van de levensduur. Evalueer vervolgens het etiketoppervlak, de lijm, de inkt, de dekking en het scheidingsgedrag als onderdeel van het complete verpakkingssysteem.
In dit artikel wordt uitgelegd hoe de PPWR de drukgevoelige labelmateriaalkeuze beïnvloedt en welke informatie u moet raadplegen voordat u een constructie kiest.
Bezoek onze website voor een breder overzicht van de regelgeving en de implicaties ervan voor verpakkingstoepassingen PPWR en drukgevoelige labelmaterialen . Bronpagina voor
Onder Verordening (EU) 2025/40 wordt de recycleerbaarheid van verpakkingen beoordeeld op het niveau van de volledige verpakkingseenheid. De beoordeling heeft betrekking op het hoofdverpakkingslichaam en de componenten die van invloed kunnen zijn op de inzameling, sortering en materiaalrecycling.
Etiketten zijn specifiek relevant voor deze beoordeling. Bijlage II van de verordening identificeert verschillende etiketgerelateerde factoren die van invloed kunnen zijn op het ontwerp voor recycling:
Labeldekking kan de sorteerefficiëntie beïnvloeden.
Het oppervlaktemateriaal kan de compatibiliteit met de hoofdverpakkingsstroom beïnvloeden.
De lijm of lijm kan de kwaliteit van het teruggewonnen materiaal beïnvloeden.
Het label moet mogelijk compatibel blijven met de verpakking of gescheiden blijven tijdens recycling.
Hoezen en andere versieringen kunnen de sortering en scheiding beïnvloeden.
Een groot label kan bijvoorbeeld voorkomen dat sorteerapparatuur het onderliggende materiaal correct identificeert. Een incompatibel materiaal kan in de verkeerde recyclingstroom terechtkomen. Een lijm die zich tijdens de verwerking niet naar behoren gedraagt, kan residu achterlaten of de kwaliteit van het teruggewonnen materiaal verminderen.
Dit betekent echter niet dat elk etiket een afwasbare lijm moet gebruiken. Het betekent ook niet dat het gebruik van hetzelfde polymeer als de container automatisch de volledige verpakking recycleerbaar maakt.
De betere vraag is niet:
Is dit etiket recyclebaar?
Het is:
Is deze labelconstructie compatibel met de recyclingroute van het volledige pakket?
De PPWR is op 11 februari 2025 in werking getreden en is vanaf 12 augustus 2026 breed van toepassing. Verschillende implementatiedata zijn met name relevant voor etiketconverters, verpakkingsproducenten en afnemers.
Vanaf 12 augustus 2026 mogen voedselcontactverpakkingen die op de EU-markt worden gebracht, geen PFAS bevatten op of boven de limieten gespecificeerd in Verordening (EU) 2025/40.
Bedrijven die omgaan met voedselverpakkingen moeten daarom de beschikbare informatie over verpakkingsmaterialen, coatings, barrières, inkten en lijmen beoordelen. Dit betekent niet automatisch dat elk drukgevoelig etiket PFAS bevat. Het betekent dat de relevante materialen en documentatie gecontroleerd moeten worden voor de beoogde toepassing.
Een labelmateriaal mag niet worden omschreven als 'PFAS-vrij' of 'PPWR-compatibel' zonder de juiste ondersteunende documentatie.
Plaklabels die rechtstreeks op groenten en fruit worden aangebracht, moeten compatibel zijn met industrieel gecontroleerde composteringsnormen. Indien vereist door een EU-lidstaat, moeten ze ook compatibel zijn met de geldende thuiscomposteringsnormen.
Deze eis geldt specifiek voor etiketten die rechtstreeks op groenten en fruit zijn aangebracht. Het mag niet breed worden toegepast op elk voedseletiket of verpakkingsetiket voor verse producten.
Vanaf 1 januari 2030, of 24 maanden nadat de relevante gedelegeerde handelingen in werking zijn getreden, afhankelijk van welke datum later valt, moeten verpakkingen voldoen aan de toepasselijke criteria voor ontwerp voor recycling.
De recycleerbaarheid van verpakkingen wordt uitgedrukt in prestatiecijfers:
Klasse A: minimaal 95% recyclebaar in gewicht;
Graad B: minimaal 80%;
Graad C: minimaal 70%;
Onder de 70%: technisch niet recyclebaar.
De Europese Commissie zal gedetailleerdere design-for-recycling-criteria opstellen voor verschillende verpakkingscategorieën. Deze criteria hebben betrekking op verpakkingscomponenten, waaronder etiketten, kleefstoffen en andere decoratiemethoden.
De PPWR gaat verder dan de ontwerpintentie. Vanaf 2035 zal bij beoordelingen van de recycleerbaarheid van verpakkingen ook worden gekeken of de relevante verpakkingscategorie op grote schaal wordt ingezameld, gesorteerd en gerecycled.
Een verpakking kan technisch ontworpen zijn voor recycling, maar dat bewijst op zichzelf nog niet dat deze in de praktijk wordt gerecycled. Inzamelsystemen, sorteerinfrastructuur en operationele recyclingprocessen zijn ook van belang.
Vanaf 1 januari 2038 moeten verpakkingen voldoen aan klasse A of B. Verpakkingen van klasse C zijn niet langer toegestaan op de EU-markt, met inachtneming van de toepasselijke bepalingen en uitzonderingen in de Verordening.
Voor verpakkingsontwikkelaars vormt dit een reden om vóór 2030 rekening te houden met toekomstige recycleerbaarheidscriteria, in plaats van te wachten tot het moeilijk of duur wordt om bestaande constructies te veranderen.
Hetzelfde drukgevoelige label kan zich anders gedragen op PET-, HDPE-, PP-, glazen of papieren verpakkingen.
Een etiketmateriaal moet daarom niet alleen op uiterlijk, drukmethode of kleefkracht worden geselecteerd. Het verpakkingssubstraat en de beoogde recyclingroute moeten voorop staan.
Een praktisch selectieproces bestaat uit vijf stappen:
Identificeer het belangrijkste verpakkingsmateriaal.
Identificeer de beoogde inzamelings- en recyclingstroom.
Controleer de voorkant van het label en de dekking van het label.
Beoordeel de lijm en het vereiste scheidingsgedrag.
Valideer de volledige gedrukte en toegepaste constructie.
De uiteindelijke constructie kan meer omvatten dan alleen het oppervlak en de lijm. Drukinkten, vernissen, laminaten en andere oppervlaktebehandelingen kunnen ook de prestaties tijdens gebruik en recycling beïnvloeden.
PET-verpakkingen vereisen een zorgvuldige evaluatie van de volledige etiketconstructie. Afhankelijk van het recyclingproces moet het etiket mogelijk worden gescheiden van het PET tijdens het malen, wassen of scheiden op dichtheid.
Belangrijke factoren kunnen zijn:
Oppervlaktemateriaal en dichtheid;
Het loslaten van lijm onder de beoogde wasomstandigheden;
Lijmresten;
Labeldekking;
Inktbloeding of vervuiling;
Compatibiliteit met het beoogde PET-recyclingprotocol.
Een wash-off-constructie kan sommige PET-recyclingprocessen ondersteunen, maar de PPWR stelt niet dat elke PET-verpakking hetzelfde wash-off-label moet gebruiken.
Het label moet ook presteren tijdens het vullen, transport, opslag en consumentengebruik. Een constructie die te vroeg scheidt, kan mislukken voordat de verpakking de recyclingfase bereikt.
Voor harde HDPE- en PP-verpakkingen moeten kopers beoordelen of het label compatibel is met het beoogde sorteer- en recyclingproces.
Belangrijke vragen zijn onder meer:
Kan het etiketmateriaal correct worden gesorteerd met of gescheiden van de container?
Ondersteunt de dichtheid het beoogde scheidingsproces?
Zal de lijm problematische resten achterlaten?
Hoeveel van het containeroppervlak bedekt het etiket?
Volgt de constructie de relevante recyclingrichtlijnen voor de doelmarkt?
Het gebruik van een PP-label op een PP-container betekent niet automatisch dat de volledige verpakking recyclebaar is. Materiaalcompatibiliteit, inkten, lijmen, decoratie en daadwerkelijke recyclinginfrastructuur moeten nog steeds in overweging worden genomen.
De juiste labelconstructie voor glas hangt mede af van de vraag of de container bedoeld is voor eenmalige recycling of herhaald hergebruik.
Voor recyclebare glasverpakkingen moeten labels en lijmen worden beoordeeld op verwijdering, residu en hun mogelijke effect op de teruggewonnen glasstroom.
Voor herbruikbare glazen flessen moet het etiket mogelijk:
Vrijgeven tijdens elke wascyclus; of
Blijf bevestigd en leesbaar tijdens meerdere cycli.
Dit zijn verschillende toepassingen en mogen niet dezelfde selectielogica gebruiken.
Een papieren label op een papieren verpakking lijkt misschien een voor de hand liggende materiaalmatch, maar de volledige constructie moet nog worden geëvalueerd.
Relevante factoren zijn onder meer:
Herpulpbaarheid;
Herstelbaar vezelgehalte;
Zelfklevende screening;
Mogelijke stickies;
Plastic coatings of laminaten;
Labeldekking;
Inkten en oppervlaktebehandelingen.
Een papieren oppervlaktemateriaal maakt de volledige verpakkingsconstructie niet automatisch compatibel met papierrecycling.
Nee. De PPWR vereist niet dat elk drukgevoelig label een afwasbare lijm gebruikt.
Afwasgedrag is relevant wanneer het beoogde recycling- of hergebruikproces vereist dat het etiket loskomt van de container. In andere systemen kan een compatibel label bij het hoofdverpakkingsmateriaal achterblijven.
De beslissing hangt af van:
Het belangrijkste verpakkingssubstraat;
De beoogde recyclingstroom;
Het recyclingproces;
Labelgrootte en dekking;
Dichtheid van het oppervlak;
Kleefgedrag;
Vereiste prestaties tijdens gebruik.
Dit is de reden waarom 'wash-off' niet mag worden behandeld als een universeel synoniem voor 'PPWR-compatibel.'
Een afwasbare lijm heeft ook gedefinieerde testomstandigheden nodig. De prestaties kunnen veranderen afhankelijk van de watertemperatuur, de chemie, de inweektijd, het roeren en de volledige gedrukte constructie.
De PPWR stelt minimale vereisten inzake gerecyclede inhoud vast voor bepaalde categorieën plastic verpakkingen. De Verordening voorziet echter in een uitzondering voor een kunststof onderdeel dat minder dan 5% van het totale gewicht van de volledige verpakkingseenheid vertegenwoordigt.
Veel drukgevoelige etiketten kunnen onder deze drempel vallen, maar dit mag niet worden aangenomen zonder het volledige pakket te controleren.
Belangrijker nog is dat deze uitzondering betrekking heeft op de minimale eisen inzake gerecycleerde inhoud. Het verwijdert het label niet uit de ontwerp-voor-recycling-beoordeling.
Een klein label kan nog steeds invloed hebben op:
Pakketdetectie;
Sorteernauwkeurigheid;
Scheidingsefficiëntie;
Lijmresten;
De kwaliteit van het teruggewonnen materiaal.
Het gebruik van een materiaal dat post-consumer gerecycled materiaal bevat, kan een duurzaamheidsstrategie voor verpakkingen ondersteunen, maar toont op zichzelf niet aan dat de volledige verpakkingseenheid voldoet aan de PPWR-vereisten.
Voordat u een etiketconstructie selecteert, vraagt u de leverancier naar de informatie die relevant is voor uw verpakking en doelmarkt.
Dit kan het volgende omvatten:
Facestockmateriaal en constructie;
Type lijm en beoogde toepassing;
Beschikbare materiaalsamenstelling of stofdocumentatie;
Informatie over gerecyclede inhoud, indien van toepassing;
Relevant bewijsmateriaal of testmethode voor recyclingcompatibiliteit;
Aanbevolen validatievoorwaarden voor het volledige pakket.
Een leverancier hoeft niet noodzakelijkerwijs zijn volledige eigen chemische formulering openbaar te maken. Zij moet echter wel in staat zijn de documentatie te verstrekken die nodig is om de beoogde toepassing te beoordelen, indien beschikbaar.
Een technisch gegevensblad van het facestock is ook niet voldoende om het uiteindelijke pakket te beoordelen. Het gedrukte label kan inkten, vernissen, laminaten en andere componenten bevatten die niet alleen in de oppervlaktemateriaalgegevens worden weergegeven.
Gebruik deze vijf vragen voordat u een advies aanvraagt of een nieuwbouw goedkeurt.
Bevestig of het pakket PET, HDPE, PP, flexibel PE of PP, glas, papier, karton of een ander materiaal is.
Hetzelfde label kan zich anders gedragen in de inzamelings-, sorteer- en recyclingsystemen.
Ga er niet van uit dat scheiding altijd nodig is. Het juiste gedrag is afhankelijk van de verpakking en het recyclingproces.
Denk aan printen, aanbrengen, vocht, temperatuur, chemicaliën, transport, opslag en levensduur van het product.
Vraag of de constructie over relevante documentatie of testresultaten beschikt. Valideer waar nodig het volledige gedrukte en toegepaste pakket volgens het juiste protocol.
Guangzhou Xinzhu Adhesive Sticker Materials Co., Ltd. kan drukgevoelige materiaalopties bespreken op basis van het verpakkingssubstraat, de printmethode en de vereisten voor eindgebruik.
Geef het volgende op om een evaluatie te starten:
Verpakkingsmateriaal;
Containervorm;
Afmetingen en dekking van labels;
Drukproces;
Toepassings- en servicevoorwaarden;
Verwachte duurzaamheid;
Doelmarkt;
Beoogde recycling- of eindelevensduurroute.
Op basis van deze informatie kunnen geschikte oppervlaktemateriaal- en lijmopties worden besproken. Ook kunnen monsters worden voorbereid voor afdrukken, aanbrengen en verder testen.
Materiaalkeuze alleen garandeert niet het volledige pakket. De uiteindelijke recyclingcompatibiliteit en conformiteit met de regelgeving moeten worden gevalideerd met behulp van de volledige verpakkingsconstructie en de toepasselijke eisen of testmethoden.
Onder de PPWR gaat het bij labelselectie niet langer alleen om de printkwaliteit, het uiterlijk en de hechting. Er moet ook rekening worden gehouden met de interactie tussen het etiket en het volledige verpakkingssysteem.
Begin met het verpakkingssubstraat en de beoogde recyclingroute. Evalueer vervolgens het oppervlak, de lijm, de inkt, de labeldekking en het vereiste scheidingsgedrag.
Deze aanpak ondersteunt betere materiaalbeslissingen en verkleint het risico van het selecteren van een label dat goed presteert tijdens gebruik, maar problemen veroorzaakt tijdens het sorteren of recyclen.
Wilt u een labelconstructie voor een EU-verpakkingsproject evalueren?
Stuur ons uw verpakkingssubstraat, etiketformaat, afdrukmethode, eindgebruiksvoorwaarden en doelgroep. Wij kunnen u helpen bij het beoordelen van geschikte materiaalopties en het voorbereiden van monsters voor verder testen.
